To podstawowy element komputera mający strategiczne znaczenie. Porównać ją można do fundamentu domu który w przypadku złej lub nieprawidłowej konstrukcji może spowodować katastrofę budowlaną. Lub z racji kompatybilności z innym przykładem to może jak szkielet który z powodu słabej lub złej budowy będzie przyczyną złego funkcjonowania całego organizmu. Jednak gdy dla Ciebie takie porównania są nielogiczne lub nieprzekonujące to nie zaprzątaj sobie nimi głowy. Nie pomniejszam znaczenia innych elementów jednak nieodpowiednia płyta główna może spowodować że komputer nie będzie wydajny, stabilny tak jak wskazywały by na to pozostałe podzespoły. Na płycie głównej obsadza się procesor, pamięć, dodatkowe karty, dołącza się dyski twarde, napędy, peryferia i osprzęt. Poprzez BIOS zapisany w stałej pamięci ROM płyta główna podczas startu „rozpoznaje” konfigurację całego komputera. Zależnie od technologii w jakiej została zbudowana płyta główna wyposażona jest w wiele załącz / portów które pozwalają na podpięcie urządzeń wewnętrznych lub zewnętrznych. Wymienię tylko te które w obecnym czasie są najczęściej użytkowane nie zagłębiając się w historię jak również nie rozpisując się nadmiernie. Najpopularniejsze obecnie złącza / porty to:

Zasilacza (np: ATX, AT), procesora (np: LGA 775, s748, s939, s754), pamięci operacyjnej (np: SIMM, DIMM, DDR, DDR2 ), dodatkowych kart (np: PCI, PCI-E, AGP, ISA), urządzeń IDE (np: ATA-33, ATA-66, ATA-100, ATA-133, S-ATA, S-ATA2, FDD), urządzeń zewnętrznych (np: COM, LPT, USB, FIRE WIRE, PS2, VGA, VIDEO, S-VIDEO, RJ, Mini Jack, MIDI) …

Obecnie na rynku można zakupić optyczne myszki USB przewodowe lub bezprzewodowe. Te ze złączem PS/2 są coraz ciężej dostępne. Polski rynek opanowały dwie firmy począwszy od prostych myszek PS/2 aż do optycznych lub bezprzewodowych myszek USB. Oczywiście można również kupić zwykłą myszkę PS/2, USB z przejściówką na PS/2 lub PS/2 z przejściówką na COM więc użytkownicy starszych komputerów nie będą mieli problemów z wymianą zużytego osprzętu. Co do jakości to zdecydowanie polecam urządzenia firmowe najlepiej optyczne – ominie nas problem z częstym czyszczeniem rolek i kulki. Odradzam kupowanie myszek no name które są w cenie 1-3 Euro ponieważ ich jakość jest bardzo niska. Zdarzyło mi się że myszka tego typu działała prawidłowo 14 kilka dni! Co do złącza to analogicznie jak w przypadku klawiatur polecam złącze PS/2 a z tych samych powodów odradzam złącze USB. Bezprzewodowe myszki najlepiej sprawdzają się z komputerami przenośnymi i przysparzają tych samych problemów co klawiatury bezprzewodowe! Ergonomia jest sprawą indywidualną więc nie będę się na ten temat rozpisywał.

Jeśli chodzi o podział to to obecnie (rok 2016) myszki dzielą pod względem:

1. połączenia z komputerem:
   • przewodowe,
   • bezprzewodowe
     • Wi-Fi,
     • Bluetooth.
2. zastosowanej technologii:
   • laserowe,
   • optyczne.
3. przeznaczenia:
   • dla graczy,
   • ergonomiczne,
   • klasyczne,
   • dla urządzeń przenośnych.

Na rynku jest cała masa tych urządzeń. Zdecydowana większość prostych klawiatur PS/2 to tzw. no name co oznacza że producent ich jest nie znany. Przewagą no name w stosunku do urządzeń firmowych jest ich cena tj. 5-10 Euro i z tego powodu są w ofercie wielu nowych zestawów komputerowych. Firmowa klawiatura ergonomiczne może kosztować nawet 100 Euro – jakość kosztuje. Docenią ją osoby które dużo piszą i szybko piszą. Obecnie produkowane są klawiatury PS/2 (wychodzące z użycia) i USB. Niestety Z powodu niższej ceny i tego że złącze nie ma nic wspólnego z funkcjonalnością osobiście najbardziej cenię standard PS/2. No chyba że ktoś odpina klawiaturę kilkanaście razy na godzinę – żartuję ;-). A tak na poważnie – zdecydowanym plusem używania klawiatury USB jest może być HUB USB zamontowany w obudowie. Minusem zaś to że może przysporzyć problemów podczas instalacji sytemu operacyjnego w starszych komputerach. Natomiast bezprzewodowe klawiatury wireless najlepiej sprawdzają się podczas pracy z komputerami przenośnymi. Jednak ja ich nie polecam z powodu problemów zrywaniem połączenia z komputerem. W standardzie AT który już nie jest produkowany od kilku lat i którego „żywot” zakończył się na „początku ery” komputerów 6×86 obowiązującym standardem złącza klawiatury był DIN. W przypadku awarii takiej klawiatury należy zaopatrzyć się w przejściówkę PS/2 – DIN która umożliwi podłączenie klawiatury nowszego typu.

Pierwszą rzeczą jest moc tzn. im większa tym lepiej. Lecz 350 400-500 W wystarczy dla komputera z 4 urządzeniami IDE/SATA. Drugą to dobrze wyważony wentylator najlepiej łożyskowany który może być głównym sprawcą hałasu. Trzecią to prawidłowe skręcenie obudowy która też może być przyczyną problemów. Dodam że samo mocowanie zasilacza w obudowie powinno być stabilne ponieważ w innym przypadku może to spowodować że zakup obudowy ze stopu okaże się bezsensowny.

Nie polecam zasilaczy no name (nieznanego producenta) które bardzo często są w ofercie. Co prawda ich cena jest bardzo atrakcyjna jednak mogą być przyczyną wielu problemów.
Po pierwsze zasilacze tego typu nie mają praktycznie żadnych zabezpieczeń. Znam przypadek gdy po awarii zasilacza no name na płytę główną „popłynął” prąd bezpośrednio z gniazdka. Skutków można się domyśleć … Uszkodzeniu uległy praktycznie wszystkie podzespoły komputera.
Żeby uniknąć podejrzeń o stronniczość muszę dodać że ja osobiście nie odnotowałem przypadku j/w pomimo wymiany w swojej karierze kilkudziesięciu kilkuset tanich zasilaczy na ich odpowiedniki.
Po drugie niestabilny zasilacz może być przyczyną niestabilnej pracy całego komputera a po dłuższej eksploatacji przyczynić się może do uszkodzeń podzespołów.

Zasilacze renomowanych firm są ciche, stabilne, bezpieczne a co najważniejsze nawet dziesięciokrotnie droższe od tych produkowanych przez nieznanego producenta …

W większości przypadków nie przywiązuje się uwagi do tego elementu a o wyborze decydują walory wizualne. Nie jest to sprawą priorytetową jednak muszę obiektywnie stwierdzić że ładna obudowa doda „smaku” tzn. „przyciągnie” wzrok […] Obecnie istnieją obudowy typu desktop i tower. Pierwsze z racji małej objętości i zajmowania miejsca na biurku stosowane są w technologii Mikro ATX rzadziej w ATX. Przy wyborze obudowy powinno się zwracać uwagę na trzy rzeczy.

Materiał z jakiego została zbudowana. Polecam obudowy w całości ze stopu z domieszką aluminium. Jako że nie uznaję półśrodków mojego zaufania nie zdobyły obudowy robione tylko częściowo ze stopu które zachowują się porównywalnie do stalowych. Jeśli budżet nie pozwala na zakup droższej obudowy najlepszym wyborem będzie dobrze wykonana obudowa stalowa. Po rozkręceniu obudowy trzeba sprawdzić czy stelaż jest dobrze zanitowany. Obudowa nie spełniająca tych wytycznych podczas pracy zasilacza będzie wprawiana w rezonans co może być uciążliwe przy dłuższym użytkowaniu komputera. Obudowy ze stopu mają jedną podstawową wadę tj. ich cena zdecydowanie wyższa od stalowych.

Obecnie (rok 2016) tanie obudowy są wykonane z tak cienkiej blachy, że gną się pod palcem. Nie skłamię jak powiem, że puszki dobrych konserw bywają twardsze. 😀 😀 😀

Funkcjonalność. Jest sprawą indywidualną jednak złącza USB z przodu obudowy na dzień dzisiejszy są wymagane. Podłączenie aparatu cyfrowego, głośników itp. nie będzie przysparzać problemów.